Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Κεφάλαιο 2.1

Βράδυ. Μια μικρή γειτονιά του Warden φωτιζόταν από το μπλε και κόκκινο περιστρεφόμενο φως των περιπολικών. Ένα πολιτικό αυτοκίνητο έφτασε με  μεγάλη ταχύτητα και σταμάτησε στο σημείο που είχαν αποκλείσει την περιοχή. Ένας τύπος γύρω στα 50, εύσωμος, με τα γκρίζα μαλλιά να φαίνονται κάτω από το καπέλο του, κατέβηκε από το αμάξι. Ένας αστυνομικός τον πλησίασε:
-Επιθεωρητή Έλντον Μίστερσον, τον βρήκε η σπιτονοικοκυρά του. Το θύμα είναι ο Ρούφους Πίνεκαλ. Πρέπει να είναι νεκρός εδώ και μέρες. Ακολουθήστε με.
-Συγγενικά πρόσωπα; Ρώτησε ο Έλντον καθώς έμπαινε στο κτίριο και ανέβαινε τις σκάλες προς το διαμέρισμα.
- Μόνο μια αδερφή, την Σίρλευ Πίνεκαλ, βρίσκεται έγκλειστη στο ψυχιατρικό άσυλο εδώ πιο πέρα.
Ο Έλντον σταμάτησε μπροστά στην σκηνή του εγκλήματος. Τον είχαν πυροβολήσει πολλές φορές στο κρεβάτι. Στον τοίχο είχαν γράψει με το αίμα του τον εξής αριθμό:
7 401 196 841 564 901 869 874 093 974 498 574 336 000 000 000
-Τι στο διάολο είναι πάλι αυτό; Μονολόγησε και την ίδια στιγμή ένας άλλος αστυνομικός τον πλησίασε.
- Είναι το ίδιο όπλο που χρησιμοποιήθηκε και στην δολοφονία του Τζόζεφ Λίκορ τον περασμένο Δεκέμβρη.
Ο Έλντον προβληματίστηκε. Τον περασμένο Δεκέμβρη είχαν αποδώσει την δολοφονία του Τζόζεφ σε ξεκαθάρισμα της μαφίας. Ωστόσο οι μετέπειτα έρευνες δεν μπόρεσαν να το επιβεβαιώσουν. Τώρα με την δολοφονία του Ρούφους Πίνεκαλ που έγινε με το ίδιο όπλο, σίγουρα αυτά τα δυο άτομα κάποια σχέση είχαν μεταξύ τους. Ή μήπως όχι;
Το κινητό του Έλντον που χτυπούσε στην τσέπη, τον έβγαλε από τις σκέψεις του.
-Παρακαλώ; Τι; Τώρα; Έρχομαι αμέσως! Το πρόσωπο του επιθεωρητή ξαφνικά έλαμψε από χαρά. Πρέπει να φύγω! Θα γίνω πατέρας! Η Ελέν γεννάει! Θεέ μου θα γίνω πατέρας!
Ο Έλντον έβγαλε τα γάντια του βιαστικά και έφυγε μέσα στα χειροκροτήματα των συναδέλφων του.





Στην ιδιωτική κλινική «Σαλούτε» στο Metropolitan, ο Έλντον πήγαινε να σκάσει. Είχε τόσο πολύ αγωνία για την γέννα που περπατούσε πάνω- κάτω στον διάδρομο της αναμονής. Έβγαλε από την τσέπη το ηλεκτρονικό του τσιγάρο και πήρε μια τεράστια τζούρα. Μια γιατρός βγήκε και έτρεξε κατευθείαν πάνω της.
-Γιατρέ μου…;
-Συγχαρητήρια, έχετε ένα υγιέστατο κοριτσάκι… Σε λίγο θα μεταφέρουμε και την μητέρα στον θάλαμο… Περιμένετε εκεί…
Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά… Τα πόδια του τρέμανε… Και μόλις αντίκρισε την Ελέν με την κορούλα τους αγκαλιά, έτρεξε κατευθείαν να την φιλήσει.
-Θεέ μου είναι τόσο όμορφη! Είπε ο Έλντον καθώς χάιδευε το ποδαράκι της.
-Σου μοιάζει… Απάντησε η Ελέν χαμογελώντας. Η φωνή της πρόδιδε την ταλαιπωρία της.
Ο Έλντον την κοίταξε στα μάτια.
-Λοιπόν; Θα με παντρευτείς; Η Ελέν έσβησε το χαμόγελο της. Γιατί τόσο σοβαρή ξαφνικά;
-Ξέρεις πως πρέπει να μιλήσω στον Πίτερ για το διαζύγιο… Του χρωστάω μια εξήγηση από τα Χριστούγεννα…


Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

To Boxhall επιστρέφει!



Με πολύ χαρά ανακοινώνω πως πολύ σύντομα οι ιστορίες του Boxhall συνεχίζονται με το δεύτερο κεφάλαιο! Μείνετε συντονισμένοι! 

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Aνακοίνωση


Θα ήθελα να σας ανακοινώσω την (προσωρινή) παύση της ιστορίας του Boxhall. Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του πρώτου κεφαλαίου, και με το πρόγραμμα μου να είναι γεμάτο, θεωρώ πως θα ήταν άδικο για το Boxhall να μην του δώσω το βάρος και τον χρόνο που χρειάζεται να του δώσω. Είναι ένα αρκετά μεγαλεπήβολο σχέδιο (ή τουλάχιστον έτσι το θεωρώ για τα μέτρα μου) και δεν θα ήθελα να το συνεχίσω κάτω από πίεση και όχι με τον τρόπο που θα ήθελα, μόνο και μόνο για να πω ότι συνεχίζω την ιστορία, και στο τέλος να μην είναι και έτσι όπως το έχω φανταστεί. 
Άλλωστε το θετικό είναι πως οι νέοι αναγνώστες θα έχουν τον χρόνο να περπατήσουν στους δρόμους του Boxhall αλλά και οι παλιοί αναγνώστες να το ξαναδιάβασουν και να ανακαλύψουν διάφορα κρυμμένα στοιχεία που υπάρχουν διάσπαρτα... (Ναι! Υπάρχουν και τέτοια!) 
Κατά τα άλλα, για τις σκέψεις μου περί ανέμων και υδάτων, μπορείτε να έρθετε στο νέο blog μου "Ο ΥΠΟΒΟΛΕΑΣ"

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ: Το δεύτερο κεφάλαιο θα επιστρέψει το συντομότερο δυνατόν, κάθε Τετάρτη και εβδομαδιαία. Ο Μοναδικός λόγος που γίνεται η ανακοίνωση είναι για να μην περάσει ο καιρός και νομίζετε ότι το Boxhall έχει εγκαταλειφθεί. 

Εύχομαι Ο Κύβος Να Είναι στο Πλευρό Σας. 

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Interlude 1 - Η Γέννηση του Κύβου

Ο Κύβος βρίσκεται στην καρδιά του Boxhall. Το παγκόσμια γνωστό σύμβολο της πόλης που κάνει μια κίνηση κάθε ώρα, αποτελεί τον πόλο έλξης όλων των τουριστών αλλά και των κατοίκων της πόλης. Ακόμα όμως και για τους κάτοικους, ο ίδιος ο Κύβος παραμένει ένα μεγάλο αίνιγμα. Πολλοί μύθοι ακούγονται για το τι θα συμβεί σε περίπτωση που λυθεί ο Κύβος, αλλά ίσως είναι το μεγαλύτερο μυστήριο που πήρε μαζί του ο ιδρυτής της Πόλης, ο Leo De Stino, την ημέρα που εξαφανίστηκε. Ακόμα και η εξαφάνιση του αποτελεί ένα μεγάλο αίνιγμα για τους ιστορικούς του Boxhall που επέμεναν πως η γέννηση του Κύβου θα έδινε τις απαντήσεις σε όλα τα ερωτηματικά. Πάμε λοιπόν να γνωρίσουμε την περίφημη γέννηση του Κύβου.
Όταν έφτασε ο Leo De Stino στην κοιλάδα του Paradise Plain, μαγεύτηκε από την ομορφιά του τοπίου. Αποφάσισε πως εκεί θα ιδρύσει την πιο ισχυρή πόλη στον κόσμο. Αυτό που παραξενεύει όμως όλους τους ιστορικούς είναι το γεγονός πως πριν φτιάξει οτιδήποτε, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να κατασκευάσει τον περίφημο Κύβο. Είχε δώσει την εντολή πως τίποτα δεν θα συνεχίσει αν δεν κατασκευαστεί και μπει σε λειτουργία ο Κύβος. Λέγεται ότι κατά την ολοκλήρωση του, ο Leo De Stino ζήτησε απ’ όλους να αποχωρήσουν για να βάλει το τελευταίο κομμάτι του. Έτσι, ποτέ κανείς δεν έχει δει τον Κύβο να είναι λυμένος πέρα από τον ίδιο τον εμπνευστή του. Πρόσφατα βρέθηκαν κάποιες παλιές φωτογραφίες με την κατασκευή του Κύβου, όμως οι ιστορικοί δεν μπόρεσαν να καταλάβουν ποιο είναι το μυστικό που κρύβει η λύση του.







Όλα τα υπόλοιπα χάνονται στην ομίχλη της συνωμοσιολογίας. Κάποιοι λένε ότι το σημείο που επέλεξε να φτιάξει τον Κύβο δεν είναι τυχαίος, είναι ένας τόπος ισχυρής Δύναμης. Ο ίδιος ο Leo De Stino είχε δηλώσει πως «Ο Κύβος είναι το σύμβολο του Boxhall, αυτός η Δύναμη…». Το μόνο σίγουρο είναι πως το Boxhall αναπτύχθηκε με πρωτόγνωρη ταχύτητα: Μέσα σε λίγα μόνο χρόνια έγινε η μεγαλούπολη που γνωρίζουμε σήμερα. Και ενώ όλα πήγαιναν καλά… μια μέρα ο Leo De Stino εξαφανίζεται! Επικράτησε πανικός στους κατοίκους του Boxhall αφού έχασαν τον ιδρυτή και τον δήμαρχο της πόλης τους που τόσο αγαπούσαν. Ο Leo De Stino παραμένει αγνοούμενος μέχρι και σήμερα. Κάποιοι λένε ότι τον δολοφόνησαν οι πολιτικοί αντίπαλοι του για το δημαρχείο της πόλης. Άλλοι λένε πως αυτοκτόνησε. Άλλοι πως το απήγαγαν οι εξωγήινοι. Άλλοι πως έφυγε σε άλλο μέρος του κόσμου. Φαίνεται όμως ότι το μυστικό του Κύβου χάθηκε μαζί του.
Κάποιοι όμως συνωμοσιολόγοι δεν συμφωνούν σε αυτό. Υπάρχει μια μικρή ομάδα ανθρώπων στο Boxhall που γνωρίζουν τα μυστικά του Κύβου από τον ίδιο τον Leo De Stino. H ομάδα ονομάστηκε ο Κύκλος των Χαμένων Κυβιστών, αλλά φυσικά δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη της πέρα από τις συνωμοσιολογικές θεωρίες.

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Κεφάλαιο 1.10

Ο Πίτερ και η Ντεμπόρα κάθισαν στο «Μωβ Κοχύλι» στο Palm Beach. Στο μικρό τραπεζάκι με τα κόκκινα τραπεζομάντιλα υπήρχαν γιασεμί και ένα μικρό λυχναράκι. Αφού παράγγειλαν μερικά τοπικά εδέσματα, έμειναν μόνοι. Δεν μιλούσε κανείς από τους δυο. Σιωπή. Δεν ήξεραν από πού να ξεκινήσουν. Τελικά πήρε ο Πίτερ την απόφαση.
-Ήρθε η ώρα να εξηγηθούμε μια και καλή.
-Ναι, θα ήθελα να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία.
-Κατ’ αρχάς πως βρήκες το σπίτι μου; Το μαχαίρι; Το όπλο; Είσαι τόσο μικρή για να είσαι τόσο σκληρή.
Η Ντεμπόρα χαμογέλασε.
-Ξεχνάς ποια είναι η δουλειά μου. Έχω και εγώ τις διασυνδέσεις μου για να μπορώ να μαθαίνω πράγματα. Όσο για την σκληρότητα μου… κάπως πρέπει να προστατεύομαι τις νύχτες, δεν νομίζεις;
-Έχεις τόσο γερό στομάχι; Ρώτησε ξανά ο Πίτερ
-Το αποκτάς. Είναι θέμα ζωής και θανάτου.
-Μα πραγματικά δεν θες να τα αλλάξεις όλα αυτά;
Τα φαγητά ήρθανε και η συζήτηση διακόπηκε. Η Ντεμπόρα έκανε λίγο στην άκρη για να αφήσει ο σερβιτόρος τα πιάτα στο τραπέζι. Ο Πίτερ δεν την άφηνε από τα μάτια του. Είχε καρφωθεί στο πρόσωπο της. Ο Σερβιτόρος έφυγε και αρχίσανε να τρώνε.
-Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί επιμένεις να κάνω κάτι που δεν θέλω. Συνέχισε η Ντεμπόρα
-Να γίνεις τραγουδίστρια δεν ήταν το όνειρο σου; Μπορώ να σε βοηθήσω να το πραγματοποιήσεις. Μπορείς να αφήσεις ότι κάνεις τώρα και το Flashway είναι εκεί και σε περιμένει να το κατακτήσεις.
Η Ντεμπόρα άφησε το πιρούνι στο πιάτο  και τον κοίταξε λοξά.
-Τώρα πραγματικά, εσύ που γνωρίζεις καλύτερα το Flashway, πιστεύεις ότι είναι λιγότερο επικίνδυνο από αυτό που κάνω; Πιστεύεις ότι είναι τόσο λαμπερό όσο το φλας της φωτογραφικής μηχανής σου;



Ο Πίτερ κόλλησε. Ήξερε πολύ καλά ότι η Ντεμπόρα είχε δίκιο σε αυτό. Τα φώτα απλά σε τυφλώνουν για να μην βλέπεις την σαπίλα που υπάρχει.
-Άκου λοιπόν. Συνέχισε η Ντεμπόρα βλέποντας την σιωπή του Πίτερ. Ξεκίνησα για να κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα όπως λες. Όμως στην πορεία μπήκαν άλλες προτεραιότητες. Η μητέρα μου εξαφανίστηκε και έχω τον πατέρα μου.
Ο Πίτερ πήγε να μιλήσει αλλά η Ντεμπόρα του έβαλε το χέρι στο στόμα και συνέχισε:
-Ανακάλυψα λοιπόν ότι αυτό που θέλω είναι να είμαι με τους ανθρώπους που αγαπώ. Τον πατέρα μου, τους φίλους μου. Κάτι πιο σημαντικό από την διασημότητα είναι να μπορώ να κυκλοφορώ ελεύθερη και να ζω στο έπακρο τις στιγμές χωρίς να καραδοκούν παντού, και συγνώμη που στο λέω, παπαράτσι. Αποδέξου λοιπόν τις επιλογές μου και σταμάτα όλη αυτή την τρέλα που δημιούργησες. Σταμάτα να θες να με φυλακίσεις μπροστά σε έναν φωτογραφικό φακό.
Ο Πίτερ κατέβασε το βλέμμα. Για πρώτη φορά ένιωσε πιο ανώριμος απ’ ότι το κορίτσι απέναντι του. Θυμήθηκε πως κυνηγώντας τα δικά του όνειρα, έχασε τις μικρές στιγμές της χαράς. Συνειδητοποίησε ότι καμιά φορά τα μεγάλα όνειρα πεθαίνουν μπροστά στην μεγαλειότητα της απλότητας. Όπως εκείνη η παρέα που τραγουδούσε στον δρόμο την νύχτα που γνώρισε την Ντεμπόρα. Άλλωστε αυτό έψαχνε εκείνη την νύχτα, την απλότητα της στιγμής. Αυτό ερωτεύτηκε στην Ντεμπόρα.
Η Ντεμπόρα σκούπισε το στόμα της και σηκώθηκε για να φύγει. Ο Πίτερ πετάχτηκε κατευθείαν και της έπιασε το χέρι.
-Μείνε! Την παρακάλεσε. Η Ντεμπόρα γύρισε και τον κοίταξε στα μάτια. Ήθελα να σου πω πως….
Η Ντεμπόρα έβαλε για μια ακόμα φορά το χέρι της στο στόμα για να τον κάνει να σιωπήσει.
-Μην το πεις.  Μην ζητήσεις πράγματα που δεν μπορώ να σου δώσω εγώ.
Του δίνει αργά ένα φιλί στο μάγουλο και άρχισε να κατευθύνεται προς την έξοδο. Σκούπισε με τρόπο τα μάτια της για να μην φανούν τα δάκρυα. Και ο Πίτερ έμεινε εκεί σιωπηλός να την βλέπει να απομακρύνεται. Με τα μάτια του καρφωμένα πάνω της προσπαθούσε να κρατήσει στο μυαλό του τον τρόπο που κινούταν… τον τρόπο που μιλούσε… το πρόσωπο της… εκείνη….

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2015

Κεφάλαιο 1.9

Ένα τσούρμο παπαράτσικυνηγούσε την Τατιάνα Μος στο Flashway. Είχε τόσο ανάγκη να πιει μια μαργαρίτα στο αγαπημένο της μπαράκι, το «Λιοντάρι», που φυσικά ήταν και το πιο ξακουστό στην περιοχή για τα κοκτέιλ του. Ο Παύλος της άνοιξε την πόρτα και εκείνη μπήκε μέσα χωρίς να βγάλει τα γυαλιά της και κατευθύνθηκε σε ένα τραπέζι δίπλα στην τζαμαρία. Κάθισε και χαιρέτισε χαμογελώντας υποκριτικά στα φλας που αναβόσβηναν. Άλλωστε ένας από τους λόγους που βγήκε ήταν για να την συζητούν την επόμενη μέρα. Ο Παύλος κάθισε απέναντι της. Ο Σερβιτόρος ήρθε και τους πήρε παραγγελία.
-Ελπίζω να πιάσει το κόλπο. Έχω βαρεθεί να μιλάνε τις τελευταίες μέρες για την τσουλάρα. Είπε η Τατιάνα στον Παύλο την ίδια στιγμή που συνέχιζε να χαμογελάει υποκριτικά απ’ έξω.
-Έβαλα τους δικούς μου να ψάξουν πως ξεκίνησε το θέμα. Ο Πίτερ είναι ο υπεύθυνος.
-Γι’ αυτό έχει πάψει να με κυνηγάει για φωτογραφίες. Ο Αχάριστος. Θα τον καταστρέψω.
-Όχι ακόμα. Δυστυχώς τον χρειαζόμαστε. Ξέρει να δημιουργεί σκάνδαλα όσο κανείς άλλος.
-Δεν νομίζω να χρειαστεί…. Η Τύχη μας χαμογέλασε.. είπε η Τατιάνα και έκρυψε το πρόσωπο της.



Οι παπαράτσι απ’ έξω άρχισαν να φωνάζουν. Επικρατούσε πανικός. Τα φλας άρχισαν να αστράφτουν δυο φορές περισσότερο απ’ ότι πριν. Ο Παύλος κοίταξε προς την πόρτα και βλέπει την Ντιάνα Φίσερ.
Η Ντιάνα Φίσερ είναι τραγουδίστρια και θεωρητικά η μεγαλύτερη αντίπαλος της Τατιάνας. Στα 50 της, ήδη πολλοί την αποκαλούν βασίλισσα της μουσικής, αφού είναι η γυναίκα που άνοιξε την πόρτα σε όλες τις υπόλοιπες. Όμως η Τατιάνα είχε μπει δυναμικά στην μουσική, οι πωλήσεις και οι εμφανίσεις της, έβαλε σε αμφισβήτηση τον τίτλο της Ντιάνα. Ο Τύπος είναι εκείνος που έχει κατασκευάσει την κόντρα των δυο γυναικών, και εκείνες φροντίζουν να την τροφοδοτούν με δηλώσεις και κάθε άλλο μέσον. Άλλωστε τους συμφέρει στο παιχνίδι της δημοσιότητας.
Η Ντιάνα κοίταξε τον χώρο του μαγαζιού και μόλις είδε την Τατιάνα κατευθύνθηκε με την παρέα της στην ακριβώς απέναντι μεριά. Οι Παπαράτσι απ’ έξω είχαν αρχίσει να φωνάζουν πια, είχαν κατενθουσιαστεί που οι δυο αντίπαλες βρισκόταν στο ίδιο χώρο. Κάτι τέτοιο είχε να συμβεί από τα προηγούμενα βραβεία, όπου η Ντιάνα και η Τατιάνα ήταν και οι δυο υποψήφιες για την καλύτερη τραγουδίστρια της χρονιάς και είχε κερδίσει η Ντιάνα.
Ο Σερβιτόρος έφερε τα ποτά στο τραπέζι της Τατιάνας και του Παύλου.
-Αύριο η τσουλάρα θα έχει εξαφανιστεί από τα εξώφυλλα. Είπε η Τατιάνα στον Παύλο. Αύριο όλοι θα μιλάνε για την συνάντηση μου με την Ντιάνα.

Η Τατιάνα σηκώθηκε από την καρέκλα της χωρίς να ακουμπήσει καν το ποτό της. Ο Παύλος ακολούθησε. Η Τατιάνα φτάνοντας στην πόρτα απέφυγε με επιδεικτικό τρόπο να συναντήσει έστω και το βλέμμα της Ντιάνα, τόσο επιδεικτικά ώστε να το φωτογραφήσουν οι δεκάδες παπαράτσι που βρισκόταν απ’ έξω. Αυτή η έξοδος ήταν πραγματικός θρίαμβος για την δημοσιότητα που έψαχνε η Τατιάνα.  

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Κεφάλαιο 1.8

Η Ντεμπόρα καθόταν στον καναπέ του σπιτιού της και έβλεπε τηλεόραση φανερά εκνευρισμένη. Είχαν περάσει ήδη 24 ώρες από την διορία που είχε δώσει στον Πίτερ μα οι εφημερίδες δεν έλεγαν να σωπάσουν να λένε για εκείνη. Αντιθέτως, όσο περνούσαν οι ώρες, μιλούσαν και πιο πολύ. Άλλαζε τα κανάλια συνεχώς, χωρίς όμως να προσέχει τι παίζουν. Όταν από την άλλη μιλούσαν για εκείνη, έβριζε μόνη της. Η συγκάτοικος της Ντεμπόρα, η Άλισον, πήγε και κάθισε δίπλα της.
-Ξεκόλλα λίγο επιτέλους! Κάποια στιγμή θα σταματήσουν!
-Ρε συ, δεν μπορώ ούτε να πάω για δουλειά!
-Μα τι θέλει από σένα επιτέλους αυτός ο τύπος;
-Έλα ντε… απάντησε η Ντεμπόρα και ξανακόλλησε τα μάτια της στην τηλεόραση. Η Άλισον πήρε ένα μαξιλαράκι του καναπέ και της το πέταξε στο κεφάλι παιχνιδιάρικα.
-Ξέρω πως θα σου φτιάξω το κέφι. Γνώρισα έναν τύπο χθες, και μου ζήτησε ραντεβού. Θα έρθει σε λίγο από εδώ και του είπα να φέρει κάποιον φίλο του.
-Πάλι ανακατεύεσαι; Σου έχω πει δεν θέλω κανέναν. Άσε μας κουκλίτσα μου με τα γκομενικά!
-Άντε πήγαινε να ετοιμαστείς, όπου να’ ναι φτάνουν. Η Άλισον πήρε μια σκεφτική έκφραση και συνέχισε: Φαντάζεσαι να φέρει τον τύπο που σε ψάχνει;
Η Ντεμπόρα πέταξε στην Άλισον το μαξιλαράκι πίσω, με δύναμη αυτή την φορά.
-Αν έρθει αυτός ο Πίτερ εδώ, σε έχω σκίσει!
Η Άλισον γέλασε σατανικά. Θα ήταν διαβολική σύμπτωση. Αλλά αυτά συμβαίνουν μόνο σε ταινίες και σε κάτι δευτεροκλασάτα αποτυχημένα μυθιστορήματα. Το κουδούνι χτύπησε και πήγε να ανοίξει την πόρτα.

-Δες ποιος είναι πρώτα! Της φώναξε η Ντεμπόρα.
-Λες να είναι παπαράτσι; Απάντησε η Άλισον και κοίταξε από το ματάκι της πόρτας. Και έπειτα ανοίγει την πόρτα.
-Μπιλ! Καλώς ήρθες! Περάστε μέσα!
Ο Μπιλ μπαίνει μέσα και από πίσω ακολουθεί ο φίλος του. Γυρίζει το κεφάλι της η Ντεμπόρα, βλέπει τον Πίτερ και τα χάνει. Γυρνάει προς την  Άλισον.
-Ε είσαι πολύ ηλίθια!
Η Άλισον παγώνει καθώς καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Ένιωσε τα πόδια της να τρέμουν σαν να βρίσκεται όντως σε αποτυχημένο δευτεροκλασάτο μυθιστόρημα. Έσκυψε στο αυτί του Μπιλ και ψιθύρισε:
-Τουλάχιστον εσύ είσαι όντως ο Μπιλ; Εκείνος γέλασε.
-Ναι, πάμε εμείς μέσα να κάνουμε τα δικά μας. Είπε, την πήρε από το χέρι και πήγαν στο δίπλα δωμάτιο. Η Ντεμπόρα είχε μείνει ακίνητη και ο Πίτερ την κοιτούσε και χαμογελούσε.
-Μπορώ να κάτσω και εγώ; Είπε ο Πίτερ διστακτικά και πήγε να κάτσει στον καναπέ.
-Βλέπω δεν φοβήθηκες από χθες. Θα μου πεις επιτέλους τι θέλεις από μένα;
Ο Πίτερ έπιασε ένα ποτήρι από το τραπεζάκι δίπλα στον καναπέ, και το γέμισε με ουίσκι από το μπουκάλι που βρισκόταν δίπλα.
-Θέλω να σου δώσω μια ευκαιρία να κάνεις αυτό που ήθελες. Απάντησε πίνοντας μια γουλιά από το ποτό του.
-Κάνω ήδη αυτό που θέλω.
-Είσαι πολύ μικρή ακόμα για να με ξεγελάσεις. Μπορείς να ξεγελάς τον εαυτό σου όσο θέλεις αλλά όχι εμένα.
-Μα γιατί επιμένεις τόσο για κάτι που δεν θέλω;
-Γιατί… Ο Πίτερ κόλλησε. Πλησίασε με το σώμα του λίγο πιο κοντά. Γιατί….
Ξαφνικά ακούστηκαν από το δίπλα δωμάτιο κάποιοι σεξουαλικοί ήχοι. Η Ντεμπόρα κούνησε το κεφάλι της και στριφογύρισε τα μάτια της. Σηκώθηκε από τον καναπέ απότομα.
-Πάμε να φύγουμε από εδώ. Κέρδισες. Ήρθε η ώρα για εξηγήσεις.